جنگ

خیلی وقت نیومدم وب.دلم که می‌گرفت یه نگاهی میکردم و

زود میرفتم.اتفاقات زیادی افتاده.آدمایه زیادی واسه یه مدت

اومدن و رفتن.دیدن ،شنیدن،زخم زدن،از نقطه ضعفام سو استفاده

کردن و رفتن.الان خیلی وقت شدم خودم و خدا.

هفته ای لااقل سه روز تو خونه جنگ.همش شده قهرو سکوت..

دکتر قرص و برام ممنوع کرده.کلیه هام و دارم از دست میدم.

همیشه درد میکنن.به خاطره افسردگی رفتم پیش یه دکتر ولی

متاسفانه نتونست درست تجویز کنه،یه قطره خوراکی اشتباه واسم

تجویز کرد.بهتر که نشدم کلا روانم و داغون کرد.رفتم نوار مغزی گرفتم

حوصله شرح رو ندارم بدنم ب شدت میلرزید،بیقراری شدید.نوشخوار

فکری شدید.افسردگیم شدیدتر شد.رفتم یه دونه دیگه تهیهم،مفصل

خوردم که دیگه همه چی تموم بشه.رفته بودم سره کار که کسی نفهمه

چی خوردم.از هوش رفتم،متاسفانه اگر ۵دقیقه دیرتر رسیده بودم

بیمارستان راحت شده بودم.

کاش مرده بودم جایه همه آنهایی که مردن

الان تو من هیچ چیزی وجود نداره،از اون دختر رومانتیک فقط یه درصد

مونده.